Ana Sayfa Etiketler Gezi

Etiket: Gezi

Hawaii Haiku Stairs Gezi Notları

0

HAİKU STAİRS, CENNETE UZANAN MERDİVENLER

Daha ilk fotoğrafını gördüğümüz an buraya çıkmalıyız demiş ve kafaya koymuştuk bir kere. En büyük hayallerimizdendi. Gitmeden aylarca bütün blog ve Youtube videolarını izledik. İzlemediğimiz video sonunda kalmamıştır herhalde 🙂 Asıl anahtar noktaları kimse yazmamış. Biz çektik, siz çekmeyin ayrıntılı anlatacağız 🙂

Haiku Stairs için 3922 basamaktan oluşan merdivenle, 850 metre yükseklikte Ko’olau dağının tepesine tırmanıyorsunuz. İkinci dünya savaşı sonunda askeri radyo istasyonu yapılmış zirvesinde.

Merdivenlerde buraya ulaşan yolmuş. 1942-1987 yılları arasında faliyet göstermiş. Sonra merdivenlerin bakımsızlığı, güvenlik sıkıntısı gerekçesiyle kapatılmış ve yasaklanmış. Gerçi bu bölgede yaşayan halkın buraya çıkanlardan rahatsız olması da gerekçeler arasında gösteriliyor. 2002 yılında tekrar onarılması için 1 milyon dolar para harcanmış fakat güvenlik gerekçesiyle bir türlü açılamamış. Merdivenlerin bitiminde devamlı bir güvenlik görevlisi nöbet tutuyor. Yakaladığı an polise haber veriyor. 1000 dolar para cezası, hapis yatma, sınır dışı edilme gibi ağır cezaları var. Helikopterle de kontrolleri son yıllarda sıklaştırmışlar. Son dönemlerde yazılan ceza sayısı da çok artmış üstelik. Bunlar gözümüzü korkuttu açıkçası.

Tırmanmak için iki yolunuz var. Biri legal, diğeri illegal olan yol. İkisini de denemiş olarak ayrıntılı yazacağız. Sabah yola çıkıp gidene kadar karar veremedik. Hep ikilemde kaldık. Burçin’in 1 ay önce ayağı kırıldığı için kaldırabilir mi çokta kestiremedik. Bir önceki gece heyecandan uyku yok tabi. İllegal tırmanırız diye düşünürken garantici yanımız ağır basıp zor olan yol legal tırmanışı seçtik.

Legal yol: Yine de legal yola gelince yapamazsak geri döneriz ne olacak mantığı ile kendimizi rahatlatmaya çalışıp yola koyulduk. Bu yolun en önemli özelliği dünyanın en zor 5 tırmanışından biri. Adı Moanalua Valley tırmanışı. Videolardan ne kadar zor olabildiğini gördük ama insan yaşamayınca yine de ne kadar olabilir ki deyip gerçekliğin farkına varamayabiliyor 🙂 Tek yön 9 km. tırmanıyorsun. Yolları karışık kaybolabilirsiniz. Gitmeden instagramda ünlü mavi tıklı Hawaii’li yerel biriyle temasa geçtik. Bizi labirentten çıkaracağını ama riskli yerlere bizimle çıkmayacağını söyledi. Kişi başı 75 dolar istedi. Düşüneceğiz dedik ama vazgeçtik. Riskli yerlerde yardım etmeyecekse ne anlamı var dedik. Tabi yanında çivili ayakkabı ve özel eldiven desteği de sunuyordu. Zaten giderken ona göre önlem alıp ayakkabı seçimini çok iyi yapmıştık. Araştırmalar sonucu bütün hike noktalarının haritasını ve offline senin lokasyonunu gösteren Alltrails adında bir uygulama indirdik. Gerçekten can kurtarıcı oldu. Böylelikle kaybolmadan yolu bulabildik

Gelelim yola; ilk 3 km. si orman içinden rahat bir yol, olayı net anlayamıyorsunuz. Gerçi sıcak dolayısıyla da suyumuzun yarısını burada bitirmiştik. Yanımıza bir kap karışık meyve, sandviç ve 1 litre su aldık. Yanımıza ayrıca kameralar, yağmurluk vb. alınca çantalarda yer kalmadı. Böyle zor bir yeri tırmanırken takılma açısından dezavantaj. Zorlu yollara geçmeden tabela göreceksiniz. Burada mola verip 15 dakika meyvelerin bir kısmını yedik. Kalan 6 km. yol çok çamur ve iki tarafı uçurum. Yol o kadar dar ki ve tırmanmak o kadar tehlikeli ki tarifi imkansız. Başlangıçta yine ağaçlar var ama sonra ince yol ve 2 yanı uçurum. Yükseklik korkusu olan birinin yapabileceği birşey değil. Tırmanılan yolda dik ve çok kötü, yer yer ne zaman konduğu belirsiz halatlarla tırmanmaya çalışıyorsunuz. Halatlar sağa sola savrulup tehlike de yaratabiliyor. Böyle bir yolda hızlı da ilerleyemiyorsunuz. Her saniye dikkatli olmak lazım dalgınlığa gelmez.  Şansımıza hava güneşliydi. Yağışlı olsa kesinlikle yapamazdık. Görülen manzaralar o kadar muhteşem ki, insanı motive ediyor. Zirveye vardığımızda yaşadığımız mutluluk tarif edilemez. Zoru başarmanın verdiği o haz. Bir hayali gerçekleştirmek. O kadar zorluk çekince zirvede Burçin’in gözünden yaşlar akıp gitti. Zirvede suyumuz tamamen tükendi ayrıca. Suyun yönetimini iyi yapamadığımız için kendimize çok kızdık. Zirvede radyo istasyonu içinde daha önce buraya gelenlerin bıraktıkları alkol şişeleri var 🙂 Yarım saat manzaranın tadını çıkarttık. O manzarayı hafızamıza kazıdık. Çıkışımız tam 5 saat sürdü.

Gelelim dönüş yoluna; mümkün değildi o yoldan geri dönmek, saat 15:30 gibiydi. Saat 19:00 da kapanacak olan parktaki arabamıza ulaşmak için 3,5 saatimiz kalmıştı geriye. Ertesi gün sabah 5 de uçağımız olduğu için arabayı teslim etmek zorundaydık üstelik. Kafamızda tüm bu karmaşa ile inmek zorundaydık.

İllegal, yasak yol: Yukarıda tanıştığımız Kaliforniyalı bir çift ile delilik yapıp merdivenlerden inmeye karar verdik. Aklımızda merdivenlerin sonundaki güvenlik var. Zirveye yakın merdivenler daha düzgün, aşağı indikçe merdivenler daha bozuk ama kabul edilebilir sınırlar içinde. Sadece bazı yerlerde 90 dereceye yakın dikleşip geri geri inmek zorunda kalabiliyorsunuz. Yan tutacaklar sağlam olduğu için sıkıntı olmuyor. Kırık basamakları ise boyalarla işaretlemişler. Yol ortasında 4 tane dinlenebileceğiniz alan mevcut. Merdivenler dar olduğu için 2 kişi geçme imkanı yok, biz bile zor sığdık 🙂 Bu noktalar geçişmek için kurtarıcı oluyor. Yarı yolda mola verdiğimizde aşağıdan gelen daha önce tırmanmış gençlere rastladık. Bize bambu ormanından güvenliğe yakalanmadan çıkabileceğimizi daha öncekilerin bıraktığı boyalı işaretleri takip etmemizi söylediler.

Tel örgülerin yanından sağ taraftan ormana girdik. Bizimle inen çiftin de yukarıda suyu tükenmişti. Boyalar bizi normal ormanın derinliklerine sürükledi. Ulaşmamız gereken bambu ormanına ulaşamadık.  Bu yol hayatımızda görmediğimiz kadar kaygandı, tutunmaya yer yok ve tırmanıyorsunuz yine. Kaç defa düştük sayamadık, her yerimiz çizildi. Sivrisineklerin yemeği olduk 🙂 Burçin’in beni burada bırak Şafak kendini kurtarmaya bak demişliği bile var 🙂 Tamamen kaybolduk, suyumuz yok ve telefon çekmiyor, üstelik hava kararmak üzere. Ormanın derinliklerinde yol zorlaştı, tırmanılmaz hale geldi. Ne kadar korktuğumuzu anlatmamız mümkün değil. Şu an bunları yazarken bile aynı duyguları yaşıyoruz. Şafak’ın aklına offline nerede olduğumuzu gösteren tırmanma haritası geldi. Böyle bir legal tırmanma yolu olmamasına karşın haritada bambu ormanının yolunu gösterdi. Geldiğimiz o yolları geri dönerek bambu ormanına erişebildik. Bir telefon uygulaması hayat kurtarabiliyormuş. Tabi burada bitmedi. İlk bambu ormanından çıkınca karşınızda bir yol beliriyor, bu gerçek yol değil. Tekrar karşıdan bambu ormanına girip devam etmeniz gerekiyor. Bizim Kaliforniyalı çifti zor ikna ettik yolun o yol olmadığına 🙂 Bu arada hava baya karardı saat 18:30 oldu. Bambudan nihayet yolumuza çıktık. Bu yol özel arazi yasak, güvenlik görevlisini geçmiş oluyorsunuz ama yakalanmamanız gerekiyor. Yaklaşık 300 metre mesafe kalıyor ana caddeye. Kafamızı bir çıkardık polis otomobiline rastladık. Bambu ormanına nasıl geri kaçıp, saklandığımızı anlatamayız. 10 dk. geçince kalan yolu koşarak kaçmaya başladık. Hız rekoru kırmışızdır. Ciğerlerimizdeki yanmayı tarif edemeyiz, kalbimiz yerinden çıkacak. Buradan Makena caddesine varıyorsunuz. Hızlıca Uber çağırdık. 12 dakika var. Her yerimiz çamur, pislik içinde tırmandığımız çok belli 🙂 Yine buranın halkı şikayet etse kanıtlayamazlarsa bile sorguya çekip, hapiste tutabiliyorlarmış. Uber geldi taksiye almak bile istemedi pisliğimizden. Bindik saat 18:45. ilk tırmanışa başladığımız yerin kapanmasına 15 dakika var. 20-25 dakikalık mesafe gösteriyor, yetişmemiz imkansız. Vardığımızda 15 dakika geçiyordu ve kapının kapalı olduğunu görüp resmen yıkıldık. Şafak dur bir şansımızı deneyelim diyerek kapıyı açmaya çaılştı ve bir baktık ki şansımıza kapı kilitli değil. Arabayı aceleyle parktan dışarı çıkardık. Çok şükür derin bir nefes aldık. Uberin parasını ise Kaliforniyalı çift bizi kurtardınız diyerek ödemek istedi. Aslında telefon uygulaması kurtardı diyelim 🙂 Bir daha böyle bişey yapar mıyız bilemiyoruz, çok korktuk.

Gelelim illegal yol ipuçlarına; saat gece 2’ de nöbetçi değişimi olduğunda çıkın bir gece yukarıda kalın, öyle dönün yazmışlar, pek akıl karı gelmedi bize. İlk çıkışta güvenliğin görmesinde sıkıntı yok, arkanızdan merdivenlere koşmuyorlar, maksimum arkanızdan bağırırlar. Sıkıntı inişte polise yakalanırsanız. O zaman bambu yolu ormanı şart. Aslında uygulamayla bulduğumuz doğru yolda da boyalar vardı. Yani iki tane boyalı yol var. Ormanın içine gideni değil sola hemen sapan daha görünmez yolu bulmak lazım. Bunun için uygulama çok ideal zaten. Bu kadar sıkıntı çekmeden, daha kolay çıkılabilirdi. Muhtemelen diğer boyalı yol yasak olmayan daha güvenli bir yerden çıkaracaktı ama gidilebilecek gibi değildi. Yolda yorgunluktan 2 defa Burçin’in kustuğunu, susuzluktan yapraklarda ki suyu içmeye kalktığımızı da belirtelim 🙂  İnsan zora düşünce herşeyi yapıyormuş. Avantajımız Hawaii’de yılan ve bunun gibi zararlı hayvanların olmamasıydı, rahatça kaybolabilirsiniz 🙂 Şu anki aklımız olsa illegal çıkar, bambu yolu ormanından uygulama ile kaybolmadan rahatça inerdik. Merdivenler legal yolun yanında o kadar kolay kalıyor ki

Unutulmayacak hayatımızın macerası oldu diyelim ama yine de değdi 🙂

Son gün Oahu Honolulu’da uçaktan sabah indiğimiz için gün bize kaldı. Hanauma Bay’de renkli balıklarla şnorkel keyfi yapmayı çok istiyorduk. Buraya sabah erken gelmekte fayda var. Otopark bulamama şansınız olabiliyor. Girişte kişi başı 7,5 USD ödüyorsunuz. Girmeden önce 15 dakika bilgilendirme videosu izletiyorlar. Sonra yokuştan inip müthiş bir manzaraya kavuşuyorsunuz. Plajın bize sürprizi kıyıda uyuyan fok oldu. Kimseye kalabalığa aldırmadan uyuyordu 🙂

Arkasına havlu atıp onu izledik doğrusu. Güzel yanı zarar gelmesin diye ona özel görevli atamışlardı, belli bir mesafeden daha fazla yaklaşmak yasaktı. Hayvanlara böyle değer verilmesi gibi güzel birşey yok. Suyu dalgalı değil, turkuaz renkler ve gerçekten büyük renkli renkli balıklar var. Burayı kesinlikle listenize dahil edin, pişman olmazsınız. Öğleden sonra Waikiki beache sörf dersi almaya gittik. 2 kişi özel ders fiyatı 140 dolar kadardı. Sörf tahtası çok ağır, taşımak çok zormuş 🙂 Çok keyifli aslında ama ayakta durmak zor. Çok su yuttuk diyebiliriz. Bir dahaki sefere bu işi çözeceğiz inanıyoruz 🙂 Sonra akşam yemeği ile kendimizi ödüllendirdik.

Hawaii Oahu, Honolulu Gezi Notları

0

Yeterince kaynak olmadığı için programlamada en zorlandığımız gezilerden biri oldu. Bu yüzden zorlandığımız yerleri ayrıntılı bir şekilde anlatmak istedik. Öncelikle rüya gibi bir destinasyon. Bilinenin aksine sörf, deniz, kum güneşten ibaret değil. Tırmanma noktaları, bozulmamış doğa, sayısız şelale, aktif yanardağlar ve daha niceleri…

Hawaii Amerika Birleşik Devletleri’nin eyaletlerinden biri. 21 Ağustos 1959’da Amerika topraklarına katılan en yeni eyalet. Aslında Amerika’dan 3700 km. açıkta ve  Kuzey Büyük Okyanus’ta Amerika, Japonya arası bir konumda. Nüfusun yarıya yakını hal böyle olunca Japon. Hawaii öncelikle bir adalar topluluğu. Genelde tek bir ada yanılgısı var. 8 büyük ve bir sürü küçük adadan oluşuyor. Yanardağlar sayesinde oluşmuş bu adaların sınırları devamlı genişliyor. Bunlardan büyük olanları; Kauai, Maui, Oahu, Niihau, Big İsland, Molokai, Lanai, Kahoolawe. Her ada birbirinden çok farklı özellikleriyle şaşırttı bizi. Oahu adası en bilineni ve başkent Honolulu da burada. Hawaii nüfusunun çoğu Honolulu’da yaşıyor. Bu nedenle diğer adalar oldukça sakin.

HAWAİİ’YE ULAŞIM

Uçak bileti konusu sanırız ki gidişte en zor konu çünkü biletler pahalı. Milleriniz varsa uyguna getirebilirsiniz. İzmir’den geçeceğimiz için her türlü en az 3 uçak kullanmamız gerekiyordu. Fiyatta en uygun olan Lufthansa hava yollarını seçtik. Bağlantılı uçuşlarla Honolulu’ya kadar bavullarımızı almadan gidebildik.

Rotamız :

1- İzmir-Münih ( 2 saat, 45 dk. )

2-Münih-San Francisco ( 13 saat, 30 dk )

3-San Francisco-Honolulu ( 5 saat )

Arada bekleme süreleriyle 30 saat oldu. Gerçekten yorucu olduğu söylenebilir. 2 kişi 22.000 tl. fiyat tuttu ve karta böldürüp alabildik. İstanbuldan THY ile Los Angeles’e geçip oradan Honoluluya aktarma yapabilirsiniz. Bloglarda Houstan’dan geçiş en uygun olabiliyor gibi okuduk ama Houston üzeri bilet araştırması bizde hiç uyguna gelmedi. THY biletleri yaklaşık 2 kişi 31000 tl. kadardı. Ayrıca Güney Kore’den aktarma yapıp geçenler de var.

HAWAİİ GEZİ PLANLAMASI

Biz 3 ada belirledik. Karar vermek çok zor oldu. Maui mi? Kauai mi? Adaların en eskisi, doğası en güzel oluşu ve Na Pali Coast nedeniyle Kauai’de karar kıldık. Maui daha çok balayı rotası olduğu için vazgeçtik. Böylelikle rotayı ilk 3 gün Oahu-Honolulu, 4 gün Big İsland, 4 gün Kauai, son gün yine Honolulu olarak belirledik. Yolda geçen zamanla birlikte 15 gün ayırmış olduk. Adalar arası feribot ulaşımı yok. Yerel uçak firmalarıya 1 saat süren uçaklar ile gidebiliyorsunuz. Bunu da skyscanner üzerinden biletlerini alıp totalde 6000 tl. iç hatlara harcamış olduk.

Kalacak yerlere gelince booking veya hotels.com’dan  3 farklı konsept ayarladık. İlk oteli Honolulu’da Waikiki beach kenarında oranın  ruhunu yaşayabileceğimiz Aston Waikiki Beach otelini seçtik. Big İsland’da ise Airbnb’den yağmur ormanlarında hayallerimizdeki evi kiraladık. Son olarak Kauai’de herşey dahil formatı dışında bizim Antalya otellerine benzeyen dinlenip, keyif yapabileceğimiz Kauai Beach Resort’u seçtik. Bu seçimler bizi pişman etmedi.

Adaları gezmek için araba şart. Toplu taşıma görmedik açıkçası. Ayrıca gitmeden araba kiralamakta fayda var, sonra bulunamayabiliyor. Totalde 12 gün araba kiralamaya 7500 tl. ödedik. Adada Jeep kullanımı yaygın hepsinde biz de Jeep seçtik. Üstü açılan Jeeplerle gezmek çok keyifli. Araba kiralayınca çok da özgür gezip tadını çıkarabiliyorsunuz.

OAHU, HONOLULU GEZİ NOTLARI

O zaman ALOHA diyerek başlangıç yapalım. Merhaba, hoşçakal, sevgiler her anlama gelen mucize kelime. Honolulu hava alanına indiniz çiçekli karşılama bekliyorsunuz ama onlar filmlerde var 🙂 Hava alanından 10 dolar verip bizim gibi çiçek işini halledip havaya girebilirsiniz tabiki. İlk sürpriz valizler yok. San Francisco’da kalmış. 2 saat kayıp bagajda sıra bekleyip form dolduruyorsunuz. Ertesi gün otelinize bagajlarınızı yolluyorlar. Hawaii o kadar güzel ki yaşanan hiç bir olumsuz sizi etkilemiyor açıkçası.

Burası 7-24 yaşayan bir şehir. Her yerde cıvıl cıvıl insanlar, sörf yapanlar, Hawaii müzikleri gördüğümüz en dinamik şehirlerden. Bu nedenle merkezde 4 yıldızlı Aston Waikiki Beach oteli seçtik. 4 gece totalde otopark ücreti, şehir vergisi ve otel kullanım bedeli dahil 4500 tl. ödedik. Buranın tek eksisi araba parkı. Otelde tek seçenek valeye vermek ve günlük 45 dolar. Yanlış duymadınız 🙂 Gittiğimiz en pahalı yerlerden başkaları gibi ucuz gezdik diyip fiyatları azaltıp söylemeye niyetimiz yok 🙂 Çok park seçeceğiniz yok üstelik…

Sabah gün doğumu ve akşam gün batımı renkleri muhteşem. Hawaii’nin simgesi; plakalarında da mevcut gökkuşağı. Her yerde somewhere over the rainbow şarkısı 🙂 Her an gök kuşağı çıkabiliyor çünkü. Kısa yoğun yağışlar ve ardından hemen güneş sonuç sürpriz gökkuşakları. Hawaii hem ruhumuza güzellikleriyle, hem de bedenimize sınırlarımızı zorlaması ile o kadar iyi geldi, öyle bir deneyim oldu ki kelimeler yetersiz kalır. Şimdiye kadarki en iyisi…

Peki niye Hawaii ? Hayallerimizi süsleyen Haiku Stairs, dünyanın en aktif volkanı, fotoğraflarını görüp aşık olduğumuz Na Pali Coast başlıca sebeplerdi bizim için.

Oahu’da Neler Yapılır?

  • North Shore Köpekbalığı kafes dalışı
  • Waikiki ya da Quens beachte sörf
  • Hanauma Bay’de renkli balıklarla şnorkel keyfi
  • Diamond Head, Koko Head Krater tırmanışı
  • Phill Box tepesi tırmanışı
  • Lanikai Beach keyif
  • Kualoa Ranch Atv turu: Jurassic Park, Lost dizilerinin ve  50 ilk öpücük filmlerinin çekildiği park burası
  • Dole Plantation: Ünlü ananas tarlaları
  • Ho’omaluhia Botanik bahçesi
  • Manoa şelalesi
  • Pearl Harbor gezisi
  • Cennete uzanan merdivenler yani Haiku Stairs

Hepsini yapabildik mi, tabiki hayır 🙂 Yetiştiremeyip içimizde kalan şeyler oldu. İlk gün uçağımız akşam vardığı için Waikiki’nin lüks markalarla dolu ana caddesini gezebildik. Her köşe başı görebileceğiniz, en uygun fiyatlı olan ABC storelerden alışveriş yaptık. Bu dükkan içinde ilaçlar bile satılıyor yok yok yani 🙂 Sonra otelimizinde restaurantı olan Waikiki Beach’in kalbinde Tiki’s Beach barda Mai Tai’lerimizi yudumlayıp, canlı müzikle yorgunluk attık.

İkinci gün sabah Waikiki Beach’te yürüyüş yapıp, gün doğumu renklerini izledik. Otellerde kahvaltı seçeceği çok maliyetli olduğu için kahvaltıları dışarıda yapmayı tercih ettik. Heavenly Island Lifestyle diye puanı yüksek bir kafeyi seçtik. Egg Benedict, Wrap ve 2 soğuk çay sipariş ettik. Dekoru ve tadları çok güzel mekandı, tavsiye ederiz, 30 dolar ödedik. Tl. bazında düşünmüyorduk dimi 🙂

Hawaii tam bir hike yani tırmanış cenneti. Sonunda eşsiz manzaralar. İlk olarak Phill box tırmanışına karar verdik. Phill box’a dönmeden kenara arabayı parkedip yola koyulduk. Kolay-orta zorlukta geçen bir tırmanış noktası. Yanınıza ne kadar su alırsanız alın yetmiyor nem fazla ve çok sıcak. 3 km. uzunlukta bir yol yanlar uçurum ama geniş, çok sıkıntı yaratmıyor. Her tırmanışta önemli olduğu gibi asıl nokta ayakkabı seçimi çünkü yollar çok kayıyor. Zirvede dünyanın en güzel kumsallarından olan Lanikai beach manzarası var. Buranın ünlü fotosu uçurum kenarından bacakların sallandığı foto 🙂 Yorgunluğunuzu alan eşsiz bir manzara. Totalde yaklaşık 2.5 saat süren bir tırmanış oldu bize. Buradan sonra Lanikai beachte serinleyip, dinlenmek güzel bir seçenek.

Phill box sonrası; Ho’omaluhia Botanik bahçesi ve ünlü dikine sıralanmış yemyeşil dağlarla birlikte yol manzarasını görmeye gittik. Hawaii’yi aklımıza kazıyan ikonik bir manzara. İşte bu kısım bloglarda yazmıyordu. 16:00’da kapanıyor. Giriş ücretsiz ama manzaranın olduğu yerde arabayla durmak  ve foto çekmek yasak. Yani buraya kapandıktan sonra gelip, tellerin arasından geçip foto çekilmek gerekiyormuş. Arabayla giderken çekebildiğim kadarı oldu diyelim 🙂 Botanik bahçe çok güzel. Hayatımızda görmediğimiz ve göremeyeceğimiz bitki çeşitlerini gördük.

Günü Diamond Head krater tırmanışı ile tamamlamak istedik. İlk krater tırmanışımız olduğu için heyecanlıydık. Aynı gün 2 tırmanış sıcakta zorlamadı değil açıkçası. Araba parkına 5 dolar ödüyorsunuz. Yaklaşık 2.9 km. süren bize göre orta zorlukta bir tırmanış oldu. İçinde tırmanma, merdiven çıkma, kapalı uzun bir tünel var. Sabah saatleri daha iyi olabilirmiş. Kapalı tünelden sonra sağdaki dik merdivenli yol daha zor, soldakini seçmek lazım. Sağdakini deneyimleyerek öğrenmiş olduk 🙂 Yaklaşık 3 saat süren bir tırmanış bu. Zirvede dev kraterin eteklerini görebiliyorsunuz. Waikiki’nin o muhteşem manzarası yorgunluğunuzu unutturuyor. İndiğinizde bonus Dole’nin satışını yapan otobüs büfe var. Taze meyve suları ve atıştırmalıkları çok güzeldi. Bunlara yaklaşık 10 dolar para ödedik.

Akşam kendimizi ödüllendirip Waikiki Beach’te deniz kenarında Outrigger Waikiki Beach Resort otelin Duke’s Waikiki isimli restaurantına geldik. Gördüğümüz kumsal kenarında filmlerde izlediğimiz otantik müthiş bir yerdi. Şiddetle tavsiye ederiz. İki kişi et yemeği yiyip, totalde 4 Mai Tai içip 90 USD. ödedik. Alkolleri güçlü baya çarpıyor uyarmadı demeyin 🙂

Gelelim üçüncü güne. Bizim için en önemli gündü desek yalan olmaz. Çünkü Haiku Stairs tırmanışını planladığımız gün. Akşam biraz jetlag, biraz heyecan uyuyamadık. Öncesinde iyi bir kahvaltı lazımdı tabiki. Bunun için merkezde Cheeseburger in Paradise isimli mekanı tercih ettik. Kızarmış yağlı ekmek, reçel, 2 yumurta, soğanlı tava patates ve sınırsız kahveden oluşan, porsiyonları iyi doyurucu  olan set bir kahvaltı yaptık. Ne de olsa enerji lazımdı. Totalde 16 USD. ödedik. Sonra Haiku Stairs yani cennete uzanan merdivenlere tırmanmaya gittik. Ayrıntılar Haiku Stairs yazımızın içinde.

Perast | Budva | Kotor Gezi Rehberi

0

PERAST GEZİ REHBERİ

Anlaştığımız gibi Dubrovnikteki otelimizin önüne kiraladığımız arabayı istediğimiz saatte getirdiler . Sabah 8 de yola koyuluyoruz . Karadağ ‘a geçince ilk durağımız yol üstündeki Perast olacak . Perast – Dubrovnik arası 79 km. yani yaklaşık 1 saat 40 dakika sürüyor . Sınır kontrol noktalarında çok sıra beklemeden yaklaşık 10 dakikada sorunsuz Karadağ’a vardık . ( Kiraladığımız araba içinde sınır geçebilmeyi sağlayan belgeler vardı . Kiralarken bunları acentayla konuştuk . Bu yüzden sınırdan geçerken ekstra ücret vermedik . ) Bu arada Karadağ’ın tamamında para birimi olarak Euro geçiyor . Yol üzerinde Verige 65 adında deniz kenarında Perast manzaralı bir café-restaurant var . Burdan Perast ve Kotor körfezi manzarası enfes . Kahvaltı ya da bir kahve içmek için çok ideal bir yer

Kıyı şeridini takip ettiğinizde navigasyona bile gerek olmadan yol zaten Perast’a götürüyor . Mevsimi dışında 400 kişinin yaşadığı küçük bir yer olduğu için otopark sorunu mevcut . Bulunan ilk yere park etmekte fayda var . Otopark’a 2 euro ödedik . Kıyıda kişi başı 5 euroya karşıdaki adalara götüren feribotlar var . Bu iki adanın burada en çok dikkat çeken yapılar olduğu kesin . Kotor’un tanıtım videolarında da karşımıza çıkan ünlü mavi kubbeli kilisesiyle Our Lady of Rocks , diğeri St. George adası . Feribotlar Our Lady of Rocks adasına getiriyorlar ve burda gezebilmeniz için 30 dakika süre veriyorlar . Zaten küçük olan bu adaya bu süre fazlasıyla yetiyor .

Our Lady of Rocks : Aslında burası yapay bir ada . Mavi kubbeli küçük bir kilisesi  ve kıyısında deniz feneri var . Kilise içine girmek kişi başı 2.5 euro kadardı . Venedik tarzı küçük bir kilise . Girmeseniz de birşey kaybetmezsiniz doğrusu .

 St. George adası : Burası gerçek bir ada . İçinde çan kulesi , 12 yy. da yapılmış kilise ve denizcilerin mezarları var . Denizcilerin mezarlarına saygıdan dolayı turist ziyaretine kapalı bir ada . Feribotlar görebilmemiz için çevresinde 1 tam tur atıyorlar 

Feribottan inince güzel Perast kasabasını gezmeye koyulduk . Kıyı şeridi 10 dakikada gezilip bitirilebiliyor . Kotor ‘a 14 km. olan Unesco Koruma Miraslarında ki bu kasaba belli bir süre Venedik Cumhuriyeti hakimiyeti olması nedeniyle mimarisi tipik Venedik – Barok mimari örnekleri .

Ufak meydanda 17 yy. da yapılmış Sveti Nikola Kilisesi ve Perast müzesi var . Biz yeteri kadar kilise ve müze gezdiğimizden ara sokaklarda kaybolmayı seçtik doğrusu J Merdivenlerden yukarı çıktığımızda çok güzel bir Kotor körfezi , adalar , Perast manzarası karşıladı bizi . İçimizde kalan şeylerden biri Perastta birgün geçirememek oldu . Deniz kenarında sakin ortamda şezlonglarda birgün deniz keyfi çok güzel olurdu . Akşam deniz kenarında o küçük şirin restaurantların birinde , o ambiansla tadından yenmezdi doğrusu . Kalbimizi burda bırakarak Budvaya doğru yola çıkıyoruz .

BUDVA GEZİ REHBERİ

Perast – Budva arası yaklaşık 35 km. , 50 dakika sürüyor . İsterseniz arabalı feribotla da geçebilirsiniz zaten navigasyon daha kısa diye buna yönlendiriyor . Kotor körfezi kıyısındaki yol o kadar güzel ki kıyı şeridini takip edip gitmenizi öneririz . Saat öğlen 1 gibi Budva’ya varıyoruz .

Budva normalde 14 bin nüfuslu bir şehir ama yaz aylarında 200 – 250 bin nüfusu buluyor . Vizesiz de olunca Türk turist akını var diyebiliriz . 21 km. uzunluğunda 17 den fazla plajıyla tertemiz Adriyatik denizi bunun en önemli nedenlerinden . Bu şehirde herşey var deniz , kum , güneş , tarih , lezzetli yeme – içme , alışveriş … Tam yaz tatili yeri . Diğer Avrupa şehirlerine göre çok daha ucuz , en kötüsünü Dubrovnikte görmüş bizlere , Dubrovnikten sonra ilaç gibi gelen bir yer

Biz Stari Grad (eski şehirde) surlar içindeki Astoria Oteli tercih ettik . Otelin aynı zamanda deniz kenarında kendine özel plajı var ( Otel de kalsan bile şezlongları ücretli gerçi) Kahvaltı içinde seçeneğiyle Booking’den aldık . Kahvaltıları çok başarılıydı . Kahvaltı da kişi başı 2 alakart menü seçme hakkı veriyorlar . Otelden çok memnun kaldığımızı söyleyebiliriz . Stari Grad ‘da kalmanız faydalı olacaktır çünkü bu şehirde hayat tam olarak burda geçiyor . Otopark sorunu başlıca sorun yer zor bulunuyor ya da aşırı pahalı !!! Güzel bir bilgi vereceğiz biz giderken bunu bloglardan okumadık . Stari Graddaki otelinize günlük 15 euro verip gir – çık yaparak bile parketmek mümkün .  Otellerin anlaşmaları var . Yoksa saatliği 3 – 4 euro gibi yüksek fiyatlar ödersiniz .

Budvanın eski şehrini Stari Grad’ı keşfe çıkıyoruz artık . Budva’nın surlarına çıktık önce üstten şehri daha iyi tanıyabilmek için kişi başı 2 euro tutuyor . Dubrovnikteki gibi görkemli değil haliyle .

1836 ‘da inşa edilmiş The Citadel denen Hisar’ı var . Kişi başı 2 euro tutuyor . Budva’nın en yüksek noktasında bulunuyor . Biz Budva’nın en güzel fotoğraflar ını burdan çektiğimizi söyleyebiliriz .

Etnoğrafya Müzesi , Arkeoloji Müzesi , Church of St. Mary of Punta ( Bu yapı İspanyol denizcilerin Hz. Meryem heykeli bırakıp mum diktikleri yer olduğu için inşa edilmiş ), Church of St. John the Baptist (Çan kulesi , kilise ve piskoposluk binasından oluşuyor ) , Church of St. Sabas the Sanctified ( Sadece çan kulesi ayakta kalan ,iç kısımda freskleri güzel olan kilise ) , Church of the Holy Trinity , Early Christian Basilica , Open Art Studio , tarihi alan olan 1937 otel inşaatı sırasında bulunan Roman Necropolis gezilecek yerler arasında … Biz bunları uzaktan içlerine girmeden görmeyi tercih ettik

Stari Grad ‘da ayrıca Kilise meydanı var . Festival , konserler burda yapılıyor . Burda canlı müzik yapan birileri mutlaka oluyor . Zaten ayaklarınızın sizi buraya getireceği kesin . Turistlerin en yoğun olduğu , manzarası güzel keyifli bir yer .

Dans eden kız heykeli : Budva’nın simgesi , en çok fotoğraflanan alanı olabilir burası . Rivayetlere göre Budva’da boğulan bir kızın heykeli olduğu söyleniyor . Biz gittiğimizde küçük bir kız bu heykel gibi poz vermişti yanında J Bu heykel Old Town yanında Mogren beach’e doğru yürürken oteller bölgesi önünde (Avala Hotel önünde ) kayalıklar içinde karşınıza çıkıyor .

Biz burdan çok merak ettiğimiz Sveti Stefan adasını görmek için navigasyonla yola çıktık . Eski şehire 10 dakika uzaklıkta bir yer . Yolda yukarıdayken resim molası verip , üstten bu adayı görüntüleyip sonunda vardık . Park sıkıntılı değil bolca yer var . Yaklaşık 3 Euro tutuyor.

Sveti Stefan adası : 15 yy. da ana karaya ince bir yolla bağlı olması nedeni ile saklanma ve savunma amaçlı , silahları ateşleme noktası olarak kullanılmış bir ada . Şunu da unutmadan söyleyelim Osmanlılar Karadağı ele geçirmeye çalışmış ama başaramamışlar . Karadağ hükümeti 30 yıllığına Aman Resort grubuna bu adayı kiraya vermiş , 2007 de restore edilip 50 odalı , 8 suitli 5 Yıldızlı muhteşem bir otel yapılmış . İşte bu otelin odaları gecelik 1000 Eurodan başlıyor , yanlış duymadınız J Burda ünlü sanatçılar , ileri devlet adamları , çok zenginler kalabiliyor . Bu adayı gezmek yasak . Gezmek için içindeki restorana rezervasyon yapıp gidilebilir ya da bütçeye bağlı içinde kalınabilir tabiki . Ayrıca kişi başı 25 Euro’ya öğlen 2 gibi gezdirilen turlar olduğunu duyduk . Biz seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli diyip yanında ki halk plajında denize girip , güneşlendik  ( totalde 4 Euro verdiğimiz , 2 bardak biramızı alıp. Burda halk plajında alkolünü alabileceğin , atıştırmalık yiyebileceğin , lavabo ve duş mevcut tesis var .

Bizim daha fazla zamanımız olmadığı için ünlü diğer plajlarını gezemedik . Bir günümüz daha olsa plaj plaj gezerdik kesinlikle .

Budva plajları : Jaz plajı , Slovenska Plaza plajı , teknelerle ulaşılan spor aktiviteleri bulunan Hawai adasında Saint Nikola plajı , Budva’nın 1-2 km. güneyinde fiyatları daha yüksek olan , en büyük , taş değil kumdan kumsalı ünlü Becici plajı , komşuluğunda Kamenova plajı , Sveti Stefan yanında elit takıma hitap eden Queens plajı seçenekler arasında olabilir . Bir  daha ki gelişimize inşallah deneyeceğiz diyip Stari Grad ‘a ara sokaklarda kaybolmaya gidiyoruz .

Stari Grad içi çok renkli ve güzel açıkçası . Bir sürü çanta , şapka , yazlık elbiseler seçenek çok … Türkiye’den gelme bir sürü ürün var . Butiğin bir tanesinde hatta Arzu Sabancı Koton koleksiyonundan Kimono bile gördük . Burdan Budva Marina’ya geçtik . Marinası oldukça güzel , iyi yemek yerleri de burda sıralanmış zaten .


       BUDVA YEME – İÇME NOTLARI

  • Sambra café : Eski şehrin içinde pizza restaurantı . Foursquare’de puanı yüksek diye öğle yemeği için denedik . Pizzaları taş fırın değildi , çok lezzetli de bulmadık açıkçası .   ( 2 pizza , 1 kadeh şarap , 1 bira : yaklaşık 90 tl. tuttu .
  • Jadran Restaurant : Budva Marina’da iyiki gittik diyebileceğimiz mükemmel restaurant . Önceden rezarvasyon yaptırmakta fayda var . Biz yaptırmadık ama deniz kenarında güzel bir masa bulduk . Çalışanlar kaptan şeklinde giyinmiş , sandal içinde canlı müzik yapıyorlar üstelik . Mekanın bonusunu söyleyelim o zaman Türkçe menü var . Turistik gibi görünse de pişman olmazsınız çok lezzetliydi herşey . Biz Fisherman’s plate , yani denizci tabağı söyledik . Kocaman porsiyon içinde yok yoktu . Gelen sarımsaklı ekmeği pizza şeklinde servis ettiler . ( 2 kişilik Denizci tabağı + 1 şişe Prosecco + 2 meze : 93 Euro ödedik .

  • Old Fisherman’s Pub : Budva Marina ‘da konumu çok güzel bir bar . Yemek sonrası çok sevdiğimiz İtalyan kokteyli Aperol Spritz içmek için uğradık , başarılıydı . ( Yaklaşık 80 tl. tuttu .
  • Jeff Bar : Old Town içinde club müziği dinlenebilecek , eğlenebilecek mekan . Çeşmedekiler ayarında bir yerdi açıkçası , orta çağ içinde dans edip eğlenmek güzeldi . ( 2 kadeh prosecco içtik . Yaklaşık 80 tl. tuttu . )


Bu arada Old Town içindeki mekanlar gece 1 ‘den sonra kapanıyor . Old Town’a yakın güzel gece kulüpleri mevcut . Biz ertesi sabah erkenden Kotor’u gezeceğimizden otele geri döndük .

KOTOR GEZİ NOTLARI

Budva’dan Kotor’a sabah 7.30 gibi yola çıkıyoruz . Buraya erken gelmenin çok avantajı var . Cruise gemilerinin uğrak noktası olduğu için kalabalık turist kalabalığı olduğunu söyleyebiliriz . Tabiki otoparkta yer bulmak için de büyük avantaj . Biz otoparkta böylelikle yer sıkıntısı çekmedik . Ayrıca yaz mevsiminde çok sıcak olmadan kaleye tırmanmakta fayda var.  23 km. yol var yaklaşık yarım saatlik bir yol . Çok heyecanlıyız çünkü hedef önce ‘Kotor kalesi’ . Arabamızı deniz kenarında otoparka bırakıp  ilerliyoruz . Zaten kale surlarının içine gizlenmiş olan Kotor şehrine , karşıda görülen deniz kapısından girilebiliyor . Çok zor bulduk kapıyı gibi yorumlar okuduk ama deniz kapısı direk karşımızda duruyor.

Kotor ; mavi ve yeşilin orta çağ ile birleşmiş kombinasyonu , çok sevdiğimiz İtalyan stili de eklenince tadından yenmez bir yer olmuş . Skurda nehri de bu surlara eklenince inanılmaz bir görüntü . 3 adet şehir kapısı var . Deniz tarafından gelince görülen ve en bilineni 1555 yılında yapılan deniz kapısı , 1540 yılında yapılan Skurda nehrine bitişik Kuzey kapısı , daha arkada kalan 13. Yy. dan kalma güney kapısı .

Deniz kapısından girince saat kulesinin de olduğu ana meydana çıkılıyor . Bu meydanda yine Dubrovnik ‘te olduğu gibi saat kulesi önünde suç işleyenler yargılanıyormuş eski zamanlarda . Biz burdan sola doğru dönüp biraz ilerleyip ara sokaklardan arkaya doğru ilerledik . Girişte turist bürosundan harita aldığımız için sıkıntı yaşamadık . Karşımızda Kotor kalesine çıkış yeri duruyor . Çıkış kişi başı 3 Euro . Bizce üstüne para vermeleri lazım ya neyse. Maceracı ruhumuz baskın olup , gözü karartıp tırmanmaya başlıyoruz . Önceden söylemek gerekirse daha erken saatte bile çıkılabilir ve yanında bol su bulundurmak lazım . O kadar çok şey yazabiliriz ki burası hakkında …

Gerçekten zorlu parkur bunu bilerek çıkmak lazım herşeyden önce . İnternette 1550 – 3000 arası basamak sayıları yazılmış , tabiki sayamadık ama bize 10 bin basamak gibi geldi Merdivenler tek kişinin geçebileceği genişlikte ve gidiş-dönüş yolu aynı . Olan merdivenlerde hiç düzgün değil üstelik !! 4.5 km. merdiven çıkıyorsun totalde bacaklar iptal tabiki.Ortada Church of Our Lady Remedy Kilisesi var . Buraya kadar çıkmak bile kolay değil aslında . Burada pes edip geri dönen çok var . Dinlenme molası için ideal bir yer .

Amaç zirvede San Giovanni Kalesine varabilmek . Hava biz çıktığımızda çok kötüydü zaten Haziran sonu olmasına karşın . Fakat zirveye yakın dolu yağdı . Yanlış okumadınız evet dolu yağdı . Ağaç altına sığındık , tabiki sıçana döndük . Bizim gibi çıkan herkes aynı kaderi paylaştı . Nasıl bir azim içindeysek artık o hava şartlarında zirveye devam ettik . Bizden daha azimli yolda çıkarken ve inerken gördüğümüz bastonlu bir teyze vardı , yaşama azmi böyle birşey olsa gerek . Zirvede bayrak seviyesinde görülen manzara gerçekten müthiş , bütün yorgunluğu , sıkıntıyı unutturacak cinsten !! Efsane bir Kotor körfezi manzarası . Tabi her çıkışın bir inişi de var J . 2.5 saatte çıkıp , 1.5 saatte inebildik . Arkamıza dönüp baktığımızda iyiki yapmışız diyoruz . Bu arada Old Town içi harici arka patika yollardan  daha zorlu çıkış varmış . Onu hiç düşünemiyoruz

Kaleden indiğimizde dinlenme ihtiyacı hissedip Sveti Nikola ve St. Luke Kilisesi’nin bulunduğu meydanda gündüz canlı müzik yapan Scorpio isimli bir restaurantta oturduk . Buralarda ünlü mürekkep balığı sosuyla yapılan black risottolarını denedik . Yediğimiz en güzel şeylerden biriydi . Yolunuz düşerse deneyin mutlaka .

Meydanda bulunan 1909 yapımı Sveti Nikola ve 1195 yapımı St. Luke Kiliseleri , ayrıca 1166 yılında yapılan girişi 2 Euro , St. Tryphon Katedrali gezilecek yapılar arasında .  Kotorda güzel olan şey surların içinde ara sokaklarda kaybolmak , buraları keşfetmek yaklaşık  1 saatte her yeri gezebiliyorsun . Çok güzel şirin butikleri var. Budva’nın eski şehrinden buranın  eski şehri bizce daha güzel , Dubrovnik kadar görkemli değil ama çok sevimli , insana sıcak gelen bir havası var . Gezerken şehrin 3 tane giriş kapısına da rastlıyorsun zaten . Kotor denize girmek için çok uygun bir yer değil amaç eski şehirde keyifle gezeyim olursa burda kalmak , denize girmek ön planda düşünülürse de Budva da kalmak daha mantıklı .

Artık akşamüstü oldu . Dubrovnik’e  91 km. yani yaklaşık  2 saat yolumuz var . Keyifli yollardan Dubrovnik’e varıyoruz . Sınır kısmı Karadağ kadar rahat geçilmiyor burada . Çok araba olmamasına rağmen 40 dakida kadar bekledik . Sorunsuz bir şekilde Dubrovnik’e dönebildik .

1 Gün sonraki durağımız Bosna-Hersek Mostar ve civar bölgeleri olacak heyecanlıyız …